اقیانوس بنفش

رد پا

اقیانوس بنفش — Tue, 12 Aug 2008 16:33:35 GMT

تعجب نکنید!!

وداع

اقیانوس بنفش — Tue, 01 Jul 2008 16:27:12 GMT

وداع

می روم خسته و افسرده و زار
سوی منزلگه ویرانه خویش
به خدا می برم از شهر شما
دل شوریده و دیوانه خویش
می برم تا که در آن نقطه دور
شستشویش دهم از رنگ نگاه
شستشویش دهم از لکه عشق
زین همه خواهش بیجا و تباه
می برم تا ز تو دورش سازم
ز تو ای جلوه امید حال
می برم زنده بگورش سازم
تا از این پس نکند باد وصال
ناله می لرزد
می رقصد اشک
آه بگذار که بگریزم من
از تو ای چشمه جوشان گناه
شاید آن به که بپرهیزم من
بخدا غنچه شادی بودم
دست عشق آمد و از شاخم چید
شعله آه شدم صد افسوس
که لبم باز بر آن لب نرسید
عاقبت بند سفر پایم بست
می روم خنده به لب ‚ خوینن دل
می روم از دل من دست بدار
ای امید عبث بی حاصل

فروغ فرخزاد

(بدون عنوان)

اقیانوس بنفش — Mon, 19 May 2008 16:24:23 GMT

توجه این بار با یه هدیه جدید در خدمت شما عزیزان بازدید کننده هستم توجه

مایلید نامتان را به زبان کره ای ببینید؟!!!!!!

در صورت تمایل نامتان و آدرس ایمیلتان را در قسمت نظرات وارد کنید تا اسمتون رو به کره ای بفرستم

اگه وبلاگ هم دارید حتما بنویسیدش

مثال:

علی=아 리

شعر

اقیانوس بنفش — Sat, 17 May 2008 17:12:57 GMT

همه هستی من آیه تاریکی است

که ترا در خود تکرار کنان

به سحرگاه شکفتنها و رستنهای ابدی خواهد برد

من در این آیه ترا آه کشیدم آه

من در این آیه ترا

به درخت و آب و آتش پیوند زدم

×××

بقیه در ادامه مطلب...

همه هستی من آیه تاریکی است

که ترا در خود تکرار کنان

به سحرگاه شکفتنها و رستنهای ابدی خواهد برد

من در این آیه ترا آه کشیدم آه

من در این آیه ترا

به درخت و آب و آتش پیوند زدم

×××

زندگی شاید

یک خیابان درازست که هر روز زنی با زنبیلی از آن می گذرد

زندگی شاید

ریسمانیست که مردی با آن خود را از شاخه میاویزد

زندگی شاید طفلی است که از مدرسه برمی گردد

زندگی شاید افروختن سیگاری باشد در فاصله رخوتناک دو همآغوشی

یا عبور گیج رهگذری باشد

که کلاه از سر بر می دارد

و به یک رهگذر دیگر با لبخندی بی معنی میگوید (( صبح به خیر))

زندگی شاید آن لحظه مسدودیست

که نگاه من، در نی نی چشمان تو خود را ویران میسازد

و در این حسی است

که من آنرا به ادراک ماه و با دریافت ظلمت خواهم آمیخت

در اتاقی که به اندازه یک تنهائیست

دل من

که به اندازه یک عشقست

به بهانه های سادة خوشبختی خود مینگرد

به زوال زیبای گلها در گلدان

به نهالی که تو در باغچة خانه مان کاشته ای

و به آواز قناری

که به اندازه یک پنجره می خواند

آه...

سهم من اینست

سهم من،

آسمانیست که آویختن پرده ای آنرا از من میگیرد

سهم من پایین رفتن از یک پله متروکست

و به چیزی در پوسیدگی و غربت و اصل گشتن

سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست

و در اندوه صدائی جان دادن که به من میگوید:

((دستهایت را

دوست میدارم))

دستهایم را در باغچه میکارم

سبز خواهم شد، میدانم، میدانم، میدانم

و پرستوها در گودی انگشتان جوهریم

تخم خواهند گذاشت

گوشواری به دو گوشم میآویزم

از دو گیلاس سرخ همزاد

و به ناخن هایم برگ گل کوکب میچسبانم

کوچه ای هست که در آنجا

پسرانی که به من عاشق بودند، هنوز

با همان موهای درهم و گردن های باریک و پاهای لاغر

به تبسم های معصوم دخترکی میاندیشند که یک شب او را

باد با خود برد

کوچه ای هست که قلب من آنرا

از محله های کودکیم دزدیده ست

سفر حجمی در خط زمان

و به حجمی خط خشک زمان را آبستن کردن

حجمی از تصویری آگاه

که ز مهمانی یک آینه بر میگردد

و بدینسانست

که کسی میمیرد

و کسی میماند

×××

هیچ صیادی در جوی حقیری که به گودال میریزد،

مرواریدی صید نخواهد کرد.

من

پری گوچک غمگینی را

میشناسم که در اقیانوسی مسکن دارد

و دلش را در یک نیلبک چوبین

مینوازد آرام، آرام

پری کوچک غمگینی

که شب از یک بوسه میمیرد

و سحرگاه از یک بوسه به دنیا خواهد آمد.

((فروغ فرخزاد))

راه های نجات از غفلت 1

اقیانوس بنفش — Thu, 08 May 2008 13:59:56 GMT

راه های نجات از غفلت 1

آیت الله محمدتقی مصباح یزدی
از آیات کریمه قرآن استفاده می شود که عامل اصلی سقوط انسان غفلت است و کلید ترقی و تعالی انسان هم خودآگاهی و هوشیاری و یاد است. اما یاد چه چیزی؟ به یک معنا، همه برمی گردند به یاد هویت الهی خود انسان، و به یک معنا هم همه بر می گردند به یاد خدا و این دو از هم انفکاک ناپذیرند. برای اینکه انسان به غفلت مبتلا نشود، وقتی که هوشیار و خودآگاه است باید برنامه هایی داشته باشد، وگرنه وقتی مبتلا به غفلت شد، در حال غفلت نمی تواند خودش را نجات دهد. یکی از این برنامه ها این است که تمرین کند. وقتی که هوشیار و خودآگاه است، در همه حال به نحوی به یاد خدا باشد.
راه های نجات از غفلت
الف. ممارست بر فکر کردن
از جمله راه هایی که ما از قرآن استفاده می کنیم این است که انسان تمرین کند و خود را عادت دهد به فکر کردن؛ برنامه ای داشته باشد برای اینکه مقداری از وقتش را برای فکر کردن صرف کند. در این زمینه آن قدر تشویق شده که یک ساعت فکر کردن مساوی با یک یا شصت سال عبادت تلقی شده است. البته این تفاوت شاید به دلیل تفاوت مراتب افکار باشد. به هر حال، فکر کردن یکی از امور مطلوبی است که می تواند برای ترقی و تکامل انسان موثر باشد؛ مثلا، نشسته ایم، می خواهیم فکر کنیم؟ درباره چه فکر کنیم؟ در آیات آخر سوره آل عمران آمده است: و یتفکرون فی خلق السموات و الارض ربنا ما خلقت هذا باطلا. فکر درباره اینکه آفرینش جهان سرسری نیست، هدف دار است، این فکر اگر درست هدایت شود انسان را می رساند به اینکه به عالم آخرت و حساب و کتابی که در آن عالم برای رفتارهای انسان وجود دارد، یقین پیدا می کند. به همین دلیل، در ادامه اش می فرماید: (ربنا ما خلقت هذا باطلا سبحانک و قنا عذاب النار).
نکته ای را بین پرانتز عرض کنم: بعضی از مسائل هستند که حل کردنشان برای انسان یک بار و برای یک لحظه کافی نیست، انسان احتیاج دارد به اینکه مکرر آن کارها را انجام دهد. یاد خدا کردن از این امور است. یک بار اعتراف کردیم که خدایا تو خدایی، ما هم بنده ایم این کافی نیست، همیشه باید این یاد باشد؛ (والذین یذکرون الله قیاما و قعودا و علی جنوبهم.) در همه حال، روز و شب، همه جا به یاد خدا هستند. در برنامه نماز که هفده رکعت آن در شبانه روز از واجبات است، چقدر تکبیر تکرار شده است، اذکار دیگر به همین صورت. پس نماز و اذکار آن را هرروز باید تکرار کنیم. این نشان دهنده آن است که اگر انسان بخواهد در راه صحیح و مستقیم وپابرجا بماند با یک بار عملی را انجام دادن کارش به سامان نمی رسد، هرچند دایم درحال تغییر است؛ ممکن است صبح مؤمن باشد، شب کافر شود و بالعکس؛ بخصوص در آخرالزمان برطبق روایات پیش بینی شده است که «ان العبد یصبح مؤمناً و یمسی کافراً و یصبح کافراً و یمسی مؤمناً»، صبح انسان مؤمن است، شب کافر است و صبح کافر است، شب مؤمن است.(2)
بنابراین، باید این یاد و این فکر را تکرار کرد و ادامه داد تا در هر لحظه انسان از آفات غفلت و وسوسه های شیطانی محفوظ بماند، وگرنه هروقت مبتلا به غفلت شد، شیطان به سراغش می آید. پس اگر ما یک بار نشستیم و فکر کردیم و عقایدمان را براساس ادله عقلی اثبات کردیم، این معنایش آن نیست که تا آخر عمر دیگر کافی است، انسان درمعرض وسوسه شیطان است؛ یک وقت می گوید: ازکجا معلوم که فکر دیروز من درست بوده است؟ بخصوص با شبهات که شیاطین دایم القا می کنند. بنابراین، فکر باید ادامه داشته باشد. ب. مقایسه دنیا و آخرت
وقتی فکر کردیم و رسیدیم به اینکه غیر از این زندگی دنیا، که معمولاً هفتاد، هشتاد سال بیشتر طول نمی کشد و با مرگ پایان می یابد، می بینیم این تمام حیات انسانی نیست، بخش کوچکی از حیات انسان است، بخش اعظمش پس از مرگ است و در عالم قیامت. بنابراین، زندگی دنیا هرقدر هم طولانی باشد، محدود و متناهی است، اما زندگی آخرت نامتناهی است. وقتی باور کردیم که چنین زندگی ای هست، آیا بعد هم در این زمینه جای فکرکردن هست؟ قرآن می فرماید: (کذلک یبین الله لکم الایات لعلکم تتفکرون فی الدنیا و الاخره )
(بقره: 219و 220) ما آیات خود را برای شما بیان می کنیم تا شما بیندیشید و درباره دنیا و آخرت فکر کنید. پس فکری که درباره اش بحث کردیم، نتیجه اش این بود که زندگی ما منحصر به دنیا نیست، آخرتی دارد، وگرنه این نظام عبث و بیهوده خواهد بود. بعد که فهمیدیم آخرتی هست دیگر درباره چه فکر کنیم؟ (لعلکم تتفکرون فی الدنیا و الاخره ) زندگی دنیا و آخرت را مقایسه کنید. تا حالا اصلاً توجهی نداشتیم که آخرتی هست، حال که توجه پیدا کردیم، آیا این دو مساوی اند؟ یک بخش زندگی ما هفتاد، هشتاد سال است. پس از این مدت هم عالم آخرت است. حال چه نسبتی بین این دو هست؟ قرآن، خودش راهنمایی کرده است که این گونه فکر کنید و فرموده: (بل تؤثرون الحیوه الدنیا و الاخره خیر و ابقی.) شما به حسب طبع مادی و حیوانی تان همین زندگی دنیا را ترجیح می دهید، درصورتی که اشتباه می کنید. شما باید عالم آخرت را ترجیح بدهید. جایی که بین این دو تعارض است وقتی باهم جمع نمی شوند یا باید دنیا را بگیرید، یا آخرت را. اما قرآن می فرماید: آخرت بهتر است.
فکر کنیم ما یک زندگی داریم، خیلی هم که مرفه زندگی کنیم و راحت باشیم، هفتاد هشتاد یا حداکثر صدسال است. فرض کنیم یک زندگی مرفه دیگری هم داشته باشیم که آخرت است. کدام یک بهترند؟ یک فرق کلی و اساسی بین این دو آن است که این یکی محدود است و آن یکی نامحدود. فاصله بین این دو یک «نا» است. این «محدود»، آن «نامحدود». مطلب را بازتر کنیم، ببینیم «محدود» و «نامحدود» یعنی چه؟ برتری آخرت بر دنیا:
1. نامحدود بودن آخرت: اگر شما از اول عمرتان شروع کنید به عدد نوشتن و ازطرف چپ پشت سرهم عدد 9 بگذارید و این کار را صدسال ادامه دهید تا ببینید به کجا می رسید، عمر آدم تمام می شود و پس از صدسال نوشتن، درنهایت آن عدد بازهم محدود است. اگر مصداق هریک از این 9ها یک سال باشد و این عدد نشانه طول سال های زندگی آخرت باشد، باز حقش را ادا نمی کند؛ چون عدد تمام می شود، ولی آخرت تمام نمی شود. اگر مصداق هر واحدش را یک سال نوری فرض کنیم.
-که در هر ثانیه نور سیصد هزار کیلومتر راه می پیماید- باز عدد تمام می شود، ولی عمر آخرت تمام نمی شود. چه نسبتی است بین زندگی ما و آخرت؟ چند برابر است؟ هزار برابر؟ یک میلیون برابر؟ یک میلیارد برابر؟ باز این نسبت ها محدودند. عمر دنیا را شما به هر نسبتی اضافه کنید، به هر توانی برسانید، باز هم محدود است. اما عمر آخرت تمام نمی شود. وقتی فکر کنیم درباره دنیا و آخرت ببینیم کدام یک اهمیتشان بیشتر است، خواهیم فهمید که اهمیت آخرت بی نهایت بیش از دنیاست. نمی توان گفت: یک برابر، دو برابر، صد برابر، هزار برابر، یک میلیون برابر؛ چون بین متناهی و نامتناهی هیچ نسبتی نیست. اگر شما را مخیر کنند به اینکه جایی زندگی کنید و یک سال وسایل راحتی تان را فراهم کنند، یا در جای دیگری دو سال با همان کیفیت، کدام یک را ترجیح می دهید؟ معلوم است، به همان اندازه که آن عمر طولانی تر است، رجحان دارد. پس آخرت به همان اندازه که عمرش طولانی تر از دنیاست، بر دنیا ترجیح دارد. چند برابر طولانی تر است؟ بی نهایت. پس آخرت بی نهایت از دنیا ارزنده تر است: (بل تؤثرون الحیوه الدنیا) همه فکر در دنیاست، در حالی که (الاخره خیر و آبقی) بقایش بیشتر است، چقدر بیشتر؟ هیچ حدی ندارد، بی نهایت است. این یکی از موضوعاتی است که جا دارد انسان درباره اش فکر کند. 2. برتری لذات آخرت بر دنیا: ولی تنها برتری آخرت در دنیا طولانی تر بودن عمرش نیست، جهت دیگری هم دارد: هر ساعتی از زندگی دنیا را که فرض کنید در بهترین شرایط لذت و راحتی و رفاه و آسایش باشید، اگر همین را با مشابهش مقایسه کنید- به فرض ما در آخرت همین زندگی را داشته باشیم که بتوانیم بگوییم یک ساعت شصت دقیقه ای از زندگی آخرت- اگر این دو را با هم مقایسه کنیم، آیا با هم مساوی اند؟ صرف نظر از اینکه آن طولش به قدر بی نهایت براین یکی برتری دارد، یک واحد- مثلاً- یک ساعتی اش هم با این یکی برابر نیست. چرا؟ چون وقتی لذت های این دنیا را حساب می کنید. هیچ وقت لذت خالص برای شما پیدا نمی شود. لذت های دنیا هم در مقدمات، هم در مقارنات و هم در مؤخرات محفوف به آلام و رنج ها و خستگی ها هستند. خوش ترین لذت ها را تصور کنید! برای رسیدن به آن چقدر باید زحمت بکشید تا حاصل شود؟ مثلاً، لذت خوردن غذای لذیذ. برای تهیه این غذا چقدر باید زحمت کشید؟ اگر پولش را هم داشته باشید، تا مواد اولیه اش را تهیه کنید، تمیز نمایید و غذا را آماده سازید، چقدر طول می کشد؟ این ها همه خستگی دارند. باید انرژی صرف کرد تا غذا سر سفره آماده شود. بعد لقمه را که برمی دارید و در دهان می گذارید از وقتی که جویده شد و مزه اش را درک کردید تا وقتی می خواهید آن را فرو ببرید، فقط لحظه کوتاهی ذائقه شما مزه اش را درک می کند و از آن لذت می برید، در حالی که برای این لذت چقدر زحمت کشیده اید بعد هم که آن را خوردید و سیر شدید، خسته می شوید، خوابتان می گیرد، باید بخوابید تا رفع خستگی کنید از لذتی که برده اید! تازه این یک مثال ساده بود، اگر سایر چیزها را هم مقایسه کنید، وضع به همین صورت است؛ می بینیم برای فراهم شدن مقدمات لذت، چه زحمت هایی باید کشید، چند لحظه التذاذ، بعد هم خستگی. این تازه برای کسانی است که همه مقدمات برایشان فراهم است، هیچ مشکلی هم ندارند. اما اگر این لذت با هزار جور مشکلات دیگر همراه باشد- مثلا، مریضی یا مشکلات دیگر باشد- کار از این به مراتب سخت تر است. پس لذت های دنیا، هم در مقدمات، هم مقارنات و هم در مؤخرات همراه با خستگی و رنج و زحمت اند. اما لذات آخرت هیچ خستگی ندارند. هر قدر از نعمت آخرت استفاده کنید، سر سوزنی خسته نمی شوید؛ (لا یمسهم فیها نصب) (حجر: 48)؛ (لا یمسنا فیها نصب و لا یمسنا فیها لغوب) (فاطر: 35) هرگونه التذاذی در آخرت سر سوزنی خستگی ندارد، مقدماتش هم زحمتی ندارد، بعدش هم ناراحتی ندارد.
یکی از لذت های خوراکی و آشامیدنی آخرت برای مؤمنان، «خمر» است؛ تعبیر قرآن کریم این است: (وانهار من خمر) (محمد: 15)، آن هم نه یک جرعه یا یک جام، بلکه جوی هایی از خمر. اما خمری که در آنجا مؤمنان تناول می کنند خماری ندارد، خستگی ندارد، سر درد ندارد، (لایصدعون عنها و لاینزفون) (واقعه: 19) لذت دارد، اما خستگی ندارد، مستی اش بی عقلی ندارد، خماری ندارد، سردرد هم ندارد. این ها لوازم عادی خمر در دنیا است. قرآن بر این ها تکیه می کند و می فرماید: خمر آخرت این عوارض را ندارد.

آموزش نصب ویندوز در 7 دقیقه

اقیانوس بنفش — Thu, 08 May 2008 09:40:43 GMT

برای این کار شما به کمک CD Writer و نرم افزار Nero Burning Rom یک فایل بک آپ از تمام فایلهای ویندوز با پسوند exe می سازید به نحوی که بعدا میتوانید به سرعت با اجرای فایل exe ویندوزی آماده کار خلق نمایید

بقیه در ادامه مطلب...

11. قبل از هر چیز باید یک ویندوز مرتب بهمراه تمامی نرم افزارهای مفید تهیه کنید (نرم افزارهای اضافی رو رفع نصب کنید و اونهایی رو هم که ندارین نصب کنید، همه درایورها را نصب کنید، با ضد ویروس بروز شده سیستم را چک کنید)

نکته1: ویندوز شما بایستی روی درایو C نصب شده باشد و برنامه های همراهش هم روی همین درایو نصب شده باشند

2. همه فایلها و شاخه های ریشه اصلی درایو C را از حالت مخفی خارج کنید.

نکته2: اگر دو ویندوز بر روی سیستم دارید بهتر است بقیه عملیات را از روی ویندوزی که بر روی C نصب نشده دنبال کنید

3. نرم افزار Nero Burning Rom را اجرا کنید

4. از منوی file یا recorder گزینه Burn HD Backup… را انتخاب کنید

5. حالا پارتیشن 1 و یا همون درایو C رو به عنوان نشانی مبدا انتخاب کنید

6. در صفحه بعدی دکمه Write را بزنید تا سی دی ویندوز ? دقیقه ای شما آماده شود.

و اما نحوه استفاده از سی دی ویندوز ? دقیقه ای :

1: درایو C را فرمت کنید.

2: در خط فرمان DOS فایل nrestore.exe رو از سی دی ویندوز ? دقیقه ای اجرا کنید

3. زبان دلخواه را انتخاب کنید

4. مقصد کپی را درایو C قرار دهید (در غیر اینصورت ویندوز ? دقیقه ای کار نخواهد کرد)

5. و در آخر Restart

نکته 3: ویندوز ?ویندوز ? دقیقه ای که شما ساخته اید، در دیگر کامپیوترها نیز قابل استفاده است با این قید که در آنها بایستی سخت افزارهای جدید شناسایی و نصب شوند که این کار حدود 5 الی 10 دقیقه زمان می برد.

اصطلاحات اینترنتی

اقیانوس بنفش — Mon, 05 May 2008 10:03:48 GMT

صفحه وب  ( web page ) : یک پرونده ساده وب هر چیزی که در پنجره مرورگرتان (browser ) میتوانید بینید.

مرورگر، مرورگر وب ( browser , web browser ) : قسمتی از نرم افزار که در کامپیوتر و به شما اجازه می دهد تا صفحات وب را ببینید. معمولترین مرورگرهای وب یا web browser ها عبارتند از Internet Explorer و Netscape .

: Web Site یک سری از صفحات وب که به صورت منطقی با یکدیگرارتباط دارند و آنها معمولاً ظاهر و حال و هوای مشابهی دارند وبه یک موضوع مرتبط می شوند.

   home page رساله مقدماتی یا صفحه خوش آمد گویی برای یک وب سایت را گویند. home page    شخصی یک نفر یک صفحه وب است که خود او را توصیف می کند.

▪ Link , Hot link , Hyper linkیک قسمت از یک صفحه وب که با کلیک کردن بر روی آن می توان به جاهای دیگری رفت مثال: این یک لینک به موتور جستجوی گوگل است
لینکها معمولاً با رنگهای متفاوت و یا به صورت
Under line از متن اصلی شناخته می شوند.

▪ Broken link یک لینک که شما رابه صفحه ای آدرس می دهد که در گذشته وجود داشته ولی اکنون وجود ندارد واگر شما بر روی آن کلیک کنید آنچه در برابر شما ظاهر خواهد شد صفحه ای است که در آن پیغام page not found)صفحه پیدا نشد ) یا page can not display ) صفحه قابل نمایش نیست ) یا Error ۴۰۴   خطای ۴۰۴ وجود دارد.

▪ Hyper text متنی که می تواند شامل لینکهایی باشد.

▪ HTML این زبانی است که تمامی صفحات وب بر اساس آن نوشته شده اند.

ا▪ URL   ین آدرس یک صفحه وب است برای مثال :
http://english.unitecnology.ac.nz/resou ... troduction

▪ URL یک صفحه وب است.

▪ Webserver , Web Serverیک وب سرور کامپیوتری است که تعدادی صفحات وب را در خود داشته و آنها را به کامپیوترهایی که آن صفحات را در خواست می کنند ارائه می دهد. هیچ چیز بسیار ویژه ای در این کامپیوترها وجود ندارد و فقط یک کامپیوتر معمولی است که نرم افزارهای ویژه ای را اجراء می کند. ( با این وجود یک کامپیوتر به اندازه کافی قوی است.(

▪ SURF رفینگ در وب ( surfing the web ) به این معناست که به صورت تصادفی از اینترنت استفاده کنیم بدون داشتن یک جهت مشخص و فقط با دنبال کردن لینکها به سایت یا صفحه جالبی برسید.

▪ Cyber یک ملک نیست اما در بافت اینترنت وجود دارد.

▪ Cyber space یک دنیای مجازی در اینترنت است.

▪ new bie یک شحص که در اینترنت تازه کار است یا در یک زمینه خاص در اینترنت تازه کار است مثلاً در زمینه هایی مانند : Use net , IRC یا در یک گروه بخصوص مانند mailing list یا یک گروه حبری.

▪ post وقتی که شما به یک بحث و نظرخواهی عمومی پیغام میفرستید شما در حال عمل posting هستید. کلمه post می تواند به عنوان یک فعل بکار رود.( I posted a message ) یا به صورت اسم ( that was a nice post )

▪ FAQ مخفف کلمات « Frequently Asked Question » است. که بر اساس سئوالات تکراری که افراد تازه کار یکی پس از دیگری از افراد با تجربه تر در بحثهای on line می پرسند شکل گرفته است. حرفه ایهایی که از پاسخ دادن به سئوالات تکراری خسته شده اند شروع به نوشتن لیستی از سئوالات مکرر پرسیده شده و جوابهایشان کردند بنابراین تازه کارها ( New bies ) می توانند به آنها مراجعه کنند.
اکنون FAQ توسعه یافته و عمومی تر طراحی شده و می توان از آنها برای آشنایی با یک موضوع خاص استفاده کرد.

▪ Download به معنی انتقال یک فایل از یک کامپیوتر دور از کامپیوتر شما به کامپیوترتان است.از نظر فنی هر بار که شما یک صفحه وب را روی صفحه مانیتور خود نگاه میکنید آن را download میکنید. (و همه اجزای آن صفحه وب را از قبیل عکس ها و آنچه که در بر می گیرد (

▪ Shareware نرم افزارهایی که به صورت رایگان هستند که معمولاً نگارش سبک هستند و اغلب می توانند از وب download شوند.

▪ ISP مخفف «internet service provider » است. آنها کمپانیهایی هستند که دسترسی به شبکه اینترنت را برای شما فراهم می کنند شما معمولاً از یک مودم که به یک خط تلفن وصل شده است استفاده میکنید که با گرفتن شماره شما را به ISP تان وصل می کند.

▪ Band width این یک تعریف فنی دارد اما بیشتر برای توصیف اینکه چه مقدار اطلاعات در واحد زمان یک خط معمولی می تواند انتقال دهد بکار میرود و این به سرعت خط ارتباطی شما با اینترنت بستگی دارد.

▪ E-anything شما می توانید از پیشوند E برای هر فعالیتی که در اینترنت انجام می شود استفاده کنید ▪ E-learning ) آموزش الکترونیکی یا اینترنتی ) و یا E-comerrce ) تجارت الکترونیک ) مثالهای معمولی از این دست هستند. این سنت در سراسر جهان از E-mail که مخفف Electronic Mail نشات گرفته شده است.

(بدون عنوان)

اقیانوس بنفش — Sat, 03 May 2008 16:02:45 GMT

^{دلا یل تاریخی حاکمیت ایران بر جزایر سه گانه}

^{پرونده جزایر سه گانه ایرانی و ادعاهای گاه و بی گاه کشور امارات مبنی بر مالکیت آنها مدتی است که وارد مرحله جدیدی شده است.
هر چند واکنش ها نسبت به تلا ش برای تغییر نام خلیج همیشگی فارس با عناوین مجعولی چون خلیج عربی، خلیج اسلا می، خلیج دوستی یا حتی خلیج حساسیت ایرانیان به این مساله را تا حدود بیشتری افزایش داده است، اما فارغ از جنجال های رسانه ای و تبلیغاتی نیز به وضوح مشهود است که اقدامات کشور امارات رنگ و بوی دیگری به خود گرفته اند.}

بقیه در ادامه مطلب...

^{چندی پیش و در جریان اجلا س اتحادیه کشورهای عرب، بار دیگر این ادعاها مطرح شد، اما کشورهای عربی این بار تنها به محکومیت ایران و تاکید بر مالکیت امارات بر جزایر سه گانه اکتفا نکردند، بلکه پا را فراتر گذارده و پیشنهاد ارجاع پرونده به شورای امنیت را مطرح ساختند و تمامی این اتفاقات در شرایطی صورت گرفت که منوچهر متکی، وزیر امور خارجه کشورمان به عنوان عضو ناظر در این جلسه حاضر بود.
به دلیل اهمیت موضوع و شرایط فعلی منطقه پای صحبت دکتر داوود هرمیداس باوند نشستیم تا پیشینه تاریخی این پرونده را به تفصیل بازگشاییم. توضیح این که دکتر باوند در سال 1971}^{م و در زمان طرح مساله استقلال بحرین و جزایر سه گانه، یکی از نمایندگان حقوقی ایران در سازمان ملل بود و پس از انقلا ب نیز به دلیل تخصص و اطلا ع کافی از موضوع بارها در این زمینه به کمک طلبیده شد.
جناب دکتر، همان طور که اطلاع دارید مدتی است که مجددا مساله ادعاهای امارات برای مالکیت جزایر سه گانه ایرانی شدت گرفته و حمایتهای کشورهای عربی نیز از این ادعاها وارد مرحله جدیدی شده است. از شما می خواهیم پیش از پرداختن به مساله ادعاهای اخیر که در اجلاس اتحادیه کشورهای عربی مطرح شده است، مقداری راجع به پیشینه تاریخی جزایر سه گانه ایرانی و حتی بحرین صحبت کنید.
البته من باید یادآوری کنم که تاریخچه اختلافات بر سر جزایر سه گانه با بحرین اندکی تفاوت دارد. بحرین همواره جزیی از ایران بوده است و تنها در یک دوره پرتغالیها که اولین استعمار غربی پس از کشف راههای دریایی بودند آن را اشغال کردند. این مساله به اوایل سلطنت شاه اسماعیل در 1507}^{.م باز می گردد تا اینکه سرانجام شاه عباس بار دیگر حاکمیت ایران بر این جزایر را اعاده کرد.
پیش از آن و در طول تاریخ بحرین همواره جزیی از ایران بوده است. یعنی در زمان هخامنشیان، اشکانیان، ساسانیان و حتی پس از ورود اعراب به ایران نیز هر کسی که بر ولایت فارس حکومت می کرد بحرین را نیز جزیی از ارباب جمعی خود داشت.
پس دقیقا از چه زمانی مساله جدایی این جزیره از خاک ایران پیش کشیده شد؟
پس از فوت کریم خان که کشور تا مدتی بی نظم می شود، یک شاخه از اعراب اتوبی به نام آل خلیفه که از مجد آمده بودند آنجا مستقر می شوند. در 1820}^{میلادی حکومت بمبئی به عنوان مبارزه با راهزنی دریایی با همکاری ایران و امام مسقط عمان وارد خلیج فارس می شوند. فرماندهی این نیروها را ژنرال ویلیام کایر برعهده داشت که شیوخ عرب و در راس آنها قبایل قاسمی و جاسمی را سرکوب کردند.
پس از این سرکوب انگلیسیها قراردادهایی با این شیوخ عرب منعقد می کنند تا از راهزنی دریایی دست بردارند. در این بین قراردادی نیز با شیخ بحرین منعقد می شود، هرچند که او اصلا در این درگیریها و راهزنیها دخیل نبوده است.
به دنبال این قرارداد دولت ایران به حکومت بمبئی اعتراض می کند که بحرین یکی از استانهای ایران است و به موجب عهدنامه 1810}^{.م شما متعهد بودید که دخالتی در ایالات ایران نکنید.
به دنبال این اعتراض کارگزار سیاسی انگلستان، کاپیتان ویلیام بروس، در 1822}^{م. در قراردادی در شیراز با حسن علی میرزا فرمان فرما والی ایالت فارس منعقد می کند و طی آن حاکمیت ایران بر بحرین را به رسمیت می شناسد و متعهد می شود که دولت انگلستان و حکومت بمبئی از آن پس هر اقدامی در رابطه با بحرین را تنها با هماهنگی دولت ایران انجام دهد.
اما حکومت بمبئی پس از انعقاد این قرارداد مدعی می شود که کارگزار سیاسی از حدود اختیارات خود خارج شده است و این حکومت حاضر نیست قرارداد را به رسمیت بشناسد که از این تاریخ اختلاف ایران و انگلستان شروع می شود و پس از آن همواره در طول قرن 19}^{میلادی هر اقدامی که در بحرین انجام می شده است ایران به آن اعتراض می کرده است.
این اقدامات چه بوده که اعتراض دولت ایران را به همراه داشته است؟
برای مثال در 1860}^{.م شیخ محمد در بحرین پرچم ایران را به اهتزاز در می آورد و اعلام وابستگی به ایران می کند، دولت انگلستان او را برکنار می کند و برادرش شیخ علی را به عنوان شیخ بحرین منصوب می کند.
در 1867}^{.م و به دنبال اعتراضات ایران، لرد کلراندو نامه ای می نویسد و در آن مدعی می شود که اگر انگلستان اقدامی در منطقه انجام می دهد تنها به دلیل برقراری امنیت است و اگر دولت ایران بتواند امنیت منطقه خلیج فارس منجمله بحرین را تامین و تضمین کند ما هیچ گونه ادعایی بر روی بحرین نداریم.
آیا پس از این نامه دولت ایران نمی توانست امنیت منطقه را تامین کند تا بهانه حضور انگلیسها از میان برداشته شود؟
مساله تنها این نبود، این اختلافات کماکان پابرجا می ماند تا آغاز قرن 20}^{میلادی که انگلستان همچنان قدرت بلامنازع منطقه است. در اوایل این قرن انگلستان دلیل دیگری غیر از مبارزه با راهزنی دریایی برای حضور در منطقه پیدا می کند و آن مبارزه با تجارت برده است که آن را دستمایه دیگری برای ورود و حضور دایمی در منطقه قرار می دهد.
گام بعدی انگلیسیها ایجاد یک نوع تفاهم نامه امنیتی بین شیوخ عرب بود. این شیوخ حوزه خلیج فارس همواره در یک نوع تضاد و زد و خورد با یکدیگر به سر می بردند، به خصوص موقع صید مروارید که یکی از اصلی ترین منابع درآمد آنها بوده است.
به موجب این تفاهم نامه امنیتی دولت انگلیس شیوخ عرب را وادار می سازد برای مدت 10 سال از زد و خورد و درگیری دست بردارند که در 1953}^{.م این تبدیل می شود به یک قرارداد دایمی. طی این قرارداد در صورت وقوع اختلاف شیوخ باید به کارگزار انگلستان مراجعه کنند تا وی به عنوان داور به میانجی بپردازد. از این تاریخ عنوان سواحل جنوبی خلیج فارس که ابتدا به سواحل عمان شهرت داشت و بعد سواحل راهزنان دریایی شد، به سواحل متصالحه تغییر نام پیدا می کند.
مساله دیگر مورد دخالت و نظارت انگلیسها، کنترل تجارت اسلحه بود. برای اینکه دیگر رقبای اروپایی راهی به خلیج فارس پیدا نکنند انگلیسها تنها اجازه دادند که کمپانیهای انگلیسی به تجارت اسلحه در منطقه بپردازند.
جالب اینجا است که این تجارت در ظاهر غیرقانونی بود. یعنی اسلحهها به صورت غیرقانونی وارد کشور می شد و در اختیار ایلات قرار می گرفت و دولت انگلستان که خود این تجارت را به صورت کنترل شده به انحصار کمپانیهای انگلیسی درآورده بود به دولت مرکزی ایران انتقاد می کرد که باید جلوی این تجارت قاچاق گرفته شود. این اقدام را تنها می توان به عنوان یک بهانه تراشی برای اعمال فشار به دولت ایران به حساب آورد.
این همه تلاش برای حضور در خلیج فارس به چه دلیل بود؟ آیا انگلیسها در این دوره از وجود ذخایر نفت در خلیج فارس باخبر بودند؟
خیر، اما عوامل دیگری بودند که اهمیت مشابهی برای خلیج فارس ایجاد کنند. مثلا در این دوران مساله جدیدی باعث افزایش اهمیت منطقه خلیج فارس شد و آن استقرار کابلهای تلگراف بود. این خطوط برای برقراری ارتباط میان انگلستان و بمبئی از طریق دریا و خشکی ایجاد شده بودند که تامین امنیت آنها نیز حائز اهمیت بود.
مساله ادعای مالکیت اعراب بر جزایر سه گانه از چه زمانی آغاز شد؟
در آغاز قرن بیستم دولت انگلستان با دو چالش اساسی در منطقه مواجه شد. یکی قدرت نوخاسته آلمان بود که قدرتی دریایی در حد انگلستان در اختیار داشت و امتیاز راه آهن برلین-بغداد-خلیج فارس را نیز در اختیار گرفته بودند و دیگری روسیه تزاری.
برای جلوگیری از مخدوش شدن سلطه بلامنازع انگلستان بر خلیج فارس، دولت انگلیس در دهه نود قرن 19}^{.م قراردادهای تحت الحمایگی با شیوخ عرب به امضا در می آورد و طی آن شیوخ عرب متعهد می شوند که هیچ گونه رابطه سیاسی بدون هماهنگی با دولت انگلستان برقرار نکنند و تحت هیچ شرایطی پایگاهی را چه به عنوان اجاره و چه به عنوان فروش در اختیار دولتهای دیگر قرار ندهند.
در این زمان ایران کشور مستقلی بود و در روزنامههای اروپایی مطالبی منتشر می شد مبنی بر اینکه دولت آلمان قصد دارد یک پایگاه سوخت در ایران احداث کند یا اینکه کارشناسان روسی در منطقه خلیج فارس به جمع آوری اطلاعات مشغول شده اند.
به همین دلیل و در 1895}^{.م دولت انگلستان پیشنهاد تقسیم ایران به دو منطقه تحت نفوذ را تقدیم دولت روسیه می کند تا انحصار ایجاد پایگاه و انجام تجارت در جنوب ایران در اختیار انگلستان قرار بگیرد. روسیه این پیشنهاد را نمی پذیرد. چرا که اولا در منطقه شمال ایران و دریای خزر راههای ارتباطی وجود نداشت و تجارت این منطقه از طریق بادکوبه و روسیه انجام می شده است و ثانیا دولت روسیه در منطقه خلیج فارس نیز دستش باز بود.
پس از رد این پیشنهاد از جانب روسها، «لنستان» و زیر خارجه انگلیس اطلاعیهای صادر می کند که ما به هیچ کشوری اجازه ورود و دخالت در خلیج فارس را نخواهیم داد و در این راه حتی تا پای جنگ نیز ایستاده ایم. پس از آن نیز به کارگزار خود در ایران دستور می دهد که در جزایر خلیج فارس به دنبال شیوخی بگردد که بتوانند به نام آنها نسبت به مالکیت جزایر ادعا کنند.
کارگزار سیاسی در آن زمان «ویلیام کاکز» بود که پاسخ می دهد با «شیخ حسن»، از شیوخ ساکن در جزیره قشم ملاقاتی داشته ایم و درصدد انعقاد قرارداد با وی هستیم اما یک ماه بعد والی فارس کارگزار را برکنار می کند و این طرح شکست می خورد. پس از شکست این طرح دولت انگلیس توجه خود را متوجه دو جزیره تنب کوچک و بزرگ می کند، چرا که جزایر سه گانه در تنگه هرمز اهمیت استراتژیک خاصی دارند.
یعنی برنامهریزی اولیه انگلستان بر ادعای مالکیت اعراب در جزیره قشم متمرکز شده بود؟
این امکان وجود داشت، اما همان گونه که گفتم شرایط مهیا نشد. مقارن این اتفاقات سه رویداد سبب می شود که دولت انگلستان به تعجیل بیفتد. یکی اینکه تجار ایرانی تقاضا می کنند که دپوی کالاها از بندر لنگه به جزیره ابوموسی تغییر پیدا کند. نکته دوم اینکه «مستر نوز» و مستشاران بلژیکی گمرک ایران تصمیم می گیرند که در بنادر و جزایری که از لحاظ تجاری یا مردمی قابل استفاده است مامورین گمرکی بگذارند. بنابر این شروع می کنند و در جزیره خارک و دیگر جزایر ایرانی دفتر گمرک قرار می دهند و پرچم ایران را نصب می کنند که تنب بزرگ نیز یکی از این جزایر بود. عامل سوم نیز همان شایعه رو به گسترش حضور روسها در منطقه بود.
پس از آنکه مامورین ایرانی در جزیره تنب بزرگ دفتر گمرک تاسیس کرده و پرچم ایران را نصب می کنند، دولت انگلستان مدعی می شود که این جزیره متعلق به شیخ شارجه است که البته دولت ایران نمی پذیرد و متعاقبا اعلام می کند که این جزیره همیشه یک جزیره ایرانی بوده و هست.
این دوره همزمان می شود با انقلاب مشروطیت و سالهای 1904 و 1905}^{.م. در این دوره و طی مذاکراتی که «مشیرالدوله» و زیر خارجه ایران با «هاردینگ» وزیر مختار انگلستان انجام می دهد، با فشار انگلیسها ایران می پذیرد که مامورین گمرکی خود را از جزیره خارج کند تا پس از آن اختلافات از طریق مذاکره پیگیری شود.
اما به محض خروج مامورین ایرانی، یک ناو انگلیسی وارد منطقه شده و پرچم شیخ شارجه را در جزیره نصب می کند. در پاسخ به اعتراض دولت ایران، انگلستان طی نامهای می نویسد از آنجا که تا کنون جزیره تنب بزرگ رسما توسط هیچ کشوری اشغال و تصرف نشده و شیخ شارجه اولین کسی است که پرچم خود را در آنجا نصب کرده، بنابراین جزیره متعلق به شیخ شارجه است و ایران در صورت داشتن هرگونه ادعا باید آن را به اثبات برساند.
یعنی انگلیسها علاوه بر پرچم ایران، دفتر گمرکی این کشور را نیز نادیده گرفتند؟
دقیقا ادعای انگلیسها در شرایطی صورت می گرفت که در تمام طول قرن 19}^{.م و در تمامی گزارشات، مکاتبات و نامههای سیاسی با حکومت هند وزارت خارجه انگلیس یا وزارت خارجه با دریاداری و حکومت هند، همه جا ذکر می شد که جزایر سه گانه، ابوموسی و تنب کوچک و بزرگ و فرور و نبی فرور و سیری جزو ارباب جمعی بندر لنگه و تحت قلمرو والی فارس است. حتی در این زمینه نقشههای بسیاری وجود دارد.
این نقشهها متعلق به چه کشوری است؟ آیا اعتبار و سندیتی هم دارد؟
تعداد نقشههای غیر رسمی که بسیار است اما از میان نقشههای رسمی نیز برای مثال نقشه رنگی که وزارت جنگ انگلیس در سال 1868}^{.م تهیه کرده و «لرد سادیس بری» از طریق وزارت خارجه تقدیم ناصرالدین شاه می کند جزایر به رنگ ایران مشخص می شود.
نقشه بعدی نقشه «لرد کرسن» است که در سال 1890.م تهیه می شود. لرد کرسن نایب سلطنه انگلیس در خلیجفارس، یعنی در هندوستان بوده است که کتابی نیز در مورد ایران و خلیج فارس نوشته است. در نقشههای رنگی این کتاب لرد کرسن نیز جزایر به رنگ ایران است. حتی فراتر از اینها در نقشه دریاداری که در اواخر قرن 19}^{و اوایل قرن بیست تهیه می شود باز هم جزایر به رنگ ایران است.
پس منظور انگلستان از نصب پرچم شیخ شارجه در جزیره چه بوده است؟ آیا صرف برافراشتن یک پرچم برای کشوری مالکیت به همراه خواهد داشت؟
این ادعا در مورد جزایر و سرزمینهای بلاصاحب است. ممکن است سرزمینی به تازگی کشف شده باشد یا مدتی اشغال شده و پس از آن رها شده باشد که به این سرزمینها بلاصاحب گفته می شود. یک دولت می تواند با نصب پرچم یا صلیب این سرزمینها را به عنوان تقدم در تصرف به مالکیت خود درآورد که البته باید متعاقبا اقدامات مالکانه و حاکمانه را انجام دهد.
ولی جزایر سه گانه ما نه جزایر بلاصاحب بودند و نه جزایر رها شده. بنابر این ادعای اینکه این جزایر را تا کنون کسی اشغال نکرده است به معنای نقض حداقل یک قرن مکاتبات و اسناد و نقشههای خود دولت انگلیس بود.
پاسخ دولت ایران به این اقدام چگونه بود؟
در این دوره دولت ایران که درگیر بحران مشروطیت و ضعف داخلی است تنها به اعتراضهای مکرر بسنده می کند که این تاریخ را می توان آغاز مساله اختلاف در حاکمیت جزایر سه گانه دانست.
چهار سال بعد و در 1908}^{.م یک کمپانی انگلیسی به نام «مس درس اسکایت» با کشتی طبرستان مطالعاتی را برای یافتن خاک سرخ در منطقه انجام می دهد. در بسیاری از جزایر خلیجفارس منجمله ابوموسی و تنب کوچک این خاک یافت می شود. این کمپانی طی گزارشی به وزارت خارجه انگلستان اعلام می کند که بر اساس تحقیقات ما در جزایر فرور و تنب کوچک خاک سرخ وجود دارد که متعلق به ایران هستند و پرچم ایران هم در منطقه نصب شده است. بنابراین ما درصدد مذاکره با دولت ایران برای گرفتن امتیاز بهره برداری از خاک سرخ این مناطق هستیم.
وزارت خارجه این نامه را به حکومت هند و حکومت هند آن را به کارگزار سیاسی در ایران ارجاع می دهند. کارگزار سیاسی متوجه می شود که در 1904}^{.م هیچ ادعایی بر روی تنب کوچک به نفع شیخ شارجه نکرده است.
وی برای جبران اشتباه خود پیشنهاد می دهد که چون فرور و نبی فرور دو اسم مشابه هستند که با هم به صورت یک مجمع الجزایر متعلق به ایران هستند، ما نیز ادعا کنیم که هرکس تنب بزرگ را در تصرف دارد باید تنب کوچک را نیز در تصرف داشته باشد. حکومت هند و دولت انگلستان پیشنهاد کارگزار سیاسی را می پذیرند و به کمپانی انگلیسی دستور می دهند به جای دولت ایران به سراغ شیخ شارجه رفته و قرارداد استخراج و بهرهبرداری را با وی امضا کنند.
آیا امضای این قرارداد است که امروز سندی برای مدعیان اماراتی محسوب می شود؟
این یکی از اسناد مورد ادعای امارات است، اما در همین مورد هم جالب است که این ادعا در حالی صورت می گیرد که خود دولت انگلستان چهار سال پیش نصب پرچم را ملاک تصرف و مالکیت جزایر معرفی می کند و بنابر نامه ارسالی کمپانی، مشخص شده بود که در آن زمان پرچم ایران در این جزیره نصب بوده است. دولت انگلستان این مساله را کاملا نادیده گرفته و جزیره را اشغال می کند که متاسفانه دولت ایران اصلا متوجه موضوع نمی شود.
به هر حال هر اقدامی از جانب دولت انگلستان در مورد این سه جزیره و حتی جزیره بحرین انجام می داد، دولت ایران مکررا اعتراض می کرد که این اقدامات غیرقانونی است و جزایر به صورت غیرقانونی اشغال شده است. دولت انگلستان هم طی نامههایی مدعی می شود که ایران در مورد بحرین اعمال حاکمیت نمی کرده است که دولت ایران این مساله را نمی پذیرد و هربار تاکید می کند که اعمال حاکمیت ایران در این جزیره نیز همیشگی بوده است.
آیا این اعتراضات ایران به انجام مذاکرات یا احتمالا امضای تفاهم نامهای منجر نشد؟
می توان گفت چرا، اما این اعتراضات تنها علت نبودند; پس از وقوع انقلاب در روسیه و روی کار آمدن دولت کمونیستی در این کشور، روسیه دیگر به عنوان یک چالش در منطقه محسوب نمی شد. در اوایل این دولت درگیر استراتژی صدور انقلاب بود که این استراتژی شکست خورد و پس از آن استراتژی صدور انقلاب به یک نوع استراتژی دفاعی تغییر پیدا کرد. به این ترتیب خیال دولت انگلستان از مداخلات این دولت در منطقه خلیج فارس راحت شده بود و با توجه به شکست آلمان در جنگ جهانی اول، این خطر نیز برطرف شده و انگلیس به قدرت بلامنازع منطقه تبدیل شد.
به دنبال این مساله انگلستان بر آن شد تا طی قراردادی به نام «قرارداد عمومی ناظر بر خلیجفارس» تمامی مسائل خود در منطقه، از جمله طلبهای انگلستان، راه آهن زاهدان، مسائل جزایر از جمله بحرین و جزایر سه گانه را حل و فصل کند. همچنین در این قرارداد که تیمورتاش طرف مذاکرهکننده ایرانی بود از ایران خواسته شده بود که استقلال عراق که در سال 1932}^{.م از قیمومیت آزاد شده بود را به رسمیت بشناسد.
در این مذاکرات که چند سال به طول انجامید، مساله بحرین و جزایر سه گانه به صورت مجزا از دیگر مسائل مورد تاکید و بررسی قرار گرفت. در بخشی از این مذاکرات تیمورتاش از انگلیسها می خواهد که به صورت مشترک در مورد تنب بزرگ اقداماتی انجام دهند تا این جزیره را از حضور قاچاقچیان پاکسازی کنند. در پاسخ به این پیشنهاد وزارت خارجه انگلستان اعلام می کند در صورتی که ما با ایران به صورت مشترک اقدامی در منطقه انجام دهیم به حیثیت قدرت بلامنازع ما خدشه وارد خواهد شد و به این دلیل ما حاضر نیستیم با ایران عملیات مشترکی انجام دهیم.
انگلیسها حتی برای کارگران فانوسهای دریایی که در جزایر سه گانه ایجاد شده بود دستور داشتند که به جای ایرانیها از هندیها استفاده کنند، چرا که معتقد بودند با به کارگیری ایرانیها دچار مشکلات بیشتر حاکمیتی خواهند شد.
در این زمان یک استراتژی bepersianisation نیز در منطقه به اجرا درآمد به معنای زدودن مبانی فرهنگی نفوذی ایران در منطقه خلیجفارس. در این راستا تلاش می شد که ایران نتواند هیچگونه اعمال حاکمیت موثری بر جزایر منطقه داشته باشد. حتی کار به جایی رسید که انگلیسها مدعی شدند که جزایر قشم و همورابی نیز متعلق به امام مسقط و عمان هستند. این در حالی بود که این جزایر در زمان محمد شاه به این شیوخ اجاره داده شده بود و در زمان ناصرالدین شاه هم که قرارداد به پایان رسیده بود دیگر ادامه پیدا نکرد.
به هرحال این مذاکرات به دلیل اینکه در 1933}^{.م ایران قرارداد دارسی را به صورت یک جانبه لغو می کند بدون نتیجه باقی مانده و به پایان نمی رسد اما در همین دوره نیز در نقشههای انگلیسی جزایر خلیج فارس به سه دسته تقسیم می شوند. جزایر ایرانی، جزایر عربی و جزایر مورد اختلاف که شامل بحرین، ابوموسی و تنب بزرگ و کوچک بوده است و دولت ایران نیز نسبت به اقدامات انگلستان در منطقه به اعتراضات خود ادامه می دهد و این اعتراضات سبب می شود که مساله اختلاف بر سر مالکیت جزایر هیچ گاه شامل مرور زمان نشود.
آیا انگلیسها در این دوره و به عنوان کشورهایی مستقل از ایران با شیوخ عرب قراردادهای دیگری نیز منعقد کرده اند که امروز مورد استناد اعراب قرار بگیرند؟
در 1937}^{.م انگلیسها در گزارشات خود می آورند که در جزایر منطقه نفت وجود دارد. به دنبال این گزارش شروع به مطالعه در مورد جزایر ایرانی می کنند که مشخص می شود تنب بزرگ و کوچک جزایر خشکی هستند که تنب کوچک کاملا خالی از سکنه است. ماهیگیران ایرانی و صیادان مروارید هنگامی که صید خود را انجام می دهند به این جزایر می آیند تا صدفهای خود را بشکنند.
پس از این تحقیقات و در سالهای 1937.م تا 1938}^{.م انگلیسها از ترس آنکه دولت ایران متوجه وجود نفت در جزایر خود شود تصمیم می گیرند که هرچه سریعتر اقدامی انجام دهند که به مالکیت ایران بر جزایر خاتمه بخشند، به این ترتیب که جزیره فارسی را به شیخ کویت و جزیره عربی را به ابوظبی واگذار می کنند.
پس از این دوره و به دلیل اشغال ایران در جریان جنگ جهانی دوم دیگر هیچ مسالهای مطرح نمی شود تا زمان به قدرت رسیدن دولت دکتر مصدق که بار دیگر دولت ایران مساله را مطرح می کند. پس از کودتای 28مرداد سال 1332}^{.ش سفیر انگلستان اعلام می کند که ما با عبدالله انتظام، دیپلمات ایران در مورد جزایر مذاکره کرده ایم و این نتیحه رادیدیم که باید ایران را در این مساله راضی نگه داریم. در نتیجه به شیخ راس الخیمه پیشنهاد می دهند که جزایر را به ایران بفروشد. این شیخ نیز اعلام می کندکه تنها در صورتی حاضر به فروش جزایر است که در صورت کشف منابع در آن، منابع به صورت مشترک به استفاده درآیند. البته تمام این مذاکرات تنها بین دولت انگلستان و شیخ عرب صورت گرفته و دولت ایران از آن بی خبر بوده است.
چه زمان دولت انگلیس تصمیم نهایی خود را گرفت تا تکلیف جزایر را با ایران روشن کند؟ منظورم اتفاقاتی است که در دوره محمدرضاشاه رخ داد و بحرین به صورت قطعی از ایران جداشد؟
در 1968.م دولت کارگری انگلستان اعلام کرد که به دلیل مسائل مالی قصد دارد تا در 1971}^{.م منطقه شرق کانال سوئز، منجمله منطقه خلیج فارس را ترک کند. به همین دلیل تصمیم می گیرند تا قبل از خروج از منطقه اختلافات منطقهای بر سر جزایر را سامان دهی کنند.
در همین راستا دو نفر به ایران فرستاده می شوند تا به بررسی اسناد و مدارک حاکمیتی ایران بر جزایر سه گانه رسیدگی کنند. البته در این زمان ما آرشیو درستی از اسناد و مدارک نداشتیم و حتی جزایر نیز به درجهای از اهمیت نبودند که امروز مورد نظر ما است. اما به هر حال مجموعه از مکاتبات و نقشههایی که ذکر کردم به عنوان اسناد جمع آوری می شوند که در جریان این مذاکرات آقای «امیر خسرو افشار» طرف ایرانی بودند و «مستر لوس» طرف انگلیسی.
هنگامی که من خودم در آغاز ماجرا و سال 1968}^{.م به انگلستان سفر کردم، آقای آرام در لندن سفیر بودند. ایشان به من اعلام کردند که شما نیازی نیست در مورد بحرین اسناد و مدارکی جمع آوری کنید. این مساله برای من بسیار عجیب بود که به هر حال بحرین مساله مهمی است و چرا نباید در مورد آن اسنادی جمعآوری شود. آنجا بود که به ذهنم رسید احتمالا پشت پرده مسائلی مطرح شده و به توافق رسیدهاند که بحرین از حاکمیت ایران خارج شود.
چه چیزی شاه را به این مساله راضی کرده بود؟ آیا وعده یا رانت دیگری به ایران پیشنهاد شده بود؟
من چیزی نمی دانم، همان گونه که گفتم من تصور می کنم که ماجرا از همان یک سال پیش حل شده بود که دکتر آرام از من خواستند که در مورد بحرین سندی جمع نکنم. البته این تنها استنباط شخصی من بود و نشانه دیگری وجود نداشت اما من هنوز هم اعتقاد دارم که تفاهمی پشت پرده رخ داده بود وگرنه مساله بحرین واقعا برای کشور و مردم ما بسیار مهمتر از جزایر سه گانه بود. این جزیره منابع بیشتری داشت و حتی مردم ما نیز با آن آشنایی بیشتری داشتند. مردم بحرین حتی در دوره دوم و سوم مجلس شورای ملی نسبت به یک درگیری و کشتار به این مجلس دادخواهی کرده بودند. در زمان پهلوی نیز بحرین استان چهاردهم ایران به حساب می آمد.
یک سال بعد شاه طی یک سخنرانی مطبوعاتی در هندوستان اعلام کرد ما هیچ گاه حاضر نیستیم از طریق نظامی در مورد مساله بحرین اقدام کنیم و در این مساله نظر مردم بحرین هرچه باشد محترم می شمریم و به این ترتیب مذاکرات عملا تنها در مورد سه جزیره انجام گرفت.
آیا اساسا دولت ایران در آن زمان توان مقابله نظامی با انگلستان را داشت؟ به صورتی که مشاهده شد در مورد جزایر فالکلند نیز انگلیسها به صورتی نظامی وارد شدند و ارتش آرژانتین خیلی زود شکست خود.
اصلا بحث بر سر درگیری نظامی نبود. دولت انگلستان قصد داشت در 1971}^{.م به صورت کامل از منطقه خارج شود. پس از آن هم دیگر تعهد و مسوولیتی در منطقه نداشت که بخواهد وارد درگیری شود. به همین دلیل این شائبه وجود داشت که پس از خروج نیروهای انگلیسی ارتش ایران بخواهد وارد بحرین شود و از این جزیره اعاده مالکیت کند. سخنرانی شاه تنها برای زدودن این شبهه بود تا خیال افکار عمومی به ویژه انگلستان از این اقدام احتمالی ایران راحت شود.
البته در این مورد کمیسیونی در ایران تشکیل شد که در آن نمایندگانی از وزارت خارجه وزارت کشور، ساواک، نیروی دریایی و حتی حزب پان ایرانیست و آقای پزشک پور هم نمایندهای در این کمیسیون داشتند. اما به هر حال توافقها صورت گرفته بود و معاون دبیرکل سازمان ملل ماموریت یافته بود تا پرسش نامههایی تهیه کند که البته هیچ ربطی به رفراندوم نداشت. این پرسش نامهها تنها برای نهادهای حکومتی بحرین در نظر گرفته شده بود و هیچ گونه مراجعهای به آرای عمومی صورت نگرفت که البته این نهادهای حکومتی نیز رای دادند که بحرین باید مستقل شده و به اتحادیه عرب بپیوندد.
به این ترتیب در موازات کمیسیونی که در ایران تشکیل شده بود، اقداماتی در سازمان ملل صورت گرفت که این جزیره را از حاکمیت ایران خارج کرد. در آن زمان من هم که به نمایندگی در سازمان ملل حضور داشتم در پاسخ به درخواست رییس هیات نمایندگی، دکتر وکیل، که از من خواست به دلیل داشتن مطالعه بر روی اسناد مسوولیت پیگیری مساله جزایر سه گانه در سازمان ملل را بر عهده بگیرم اعلام کردم حاضر به این کار نیستم; چرا که به نظرم می رسد شما قصد ندارید مساله بحرین را پیگیری کنید.
دکتر وکیل به من گفتند که این مساله قابل طرح نیست و مانند این می ماند که ما بخواهیم ادعای 17}^{شهر قفقاز را داشته باشیم. اما من گفتم این مساله بسیار متفاوت است. آن شهرها طی قراردادهای گلستان و ترکمنچای از ایران جدا شدند و این در حالی است که خود انگلیسها هم اعتراف می کنند که بحرین یک جزیره مورد اختلاف است.
آرژانتین در مورد جزایر فارلکلند که اصلا سابقهای نداشته ادعاهای خود را ادامه می دهد و اسپانیا در مورد جبل الطارق. ولی ما که حقانیتی به مراتب قوی تر و قطعی تر از این موارد داریم بدون هیچ گونه اقدامی می خواهیم از این حقانیت و مالکیت چشم پوشی کنیم. به هر حال من مسوولیت پیگیری را به عهده نگرفتم و آن را به آقای داریوش پاینده واگذار کردم.
گفتید که نمایندگان آقای پزشک پور نیز در کمیسیون حضور داشتند، با این وجود پس از پذیرش جدا شدن بحرین از ایران پان ایرانیستها به شدت به این مساله اعتراض کردند. دلیل این مساله چه بود؟
نمایندگان آقای پزشکپور در کمیسیونی بودند که در ایران تشکیل شده بود و به همراه دیگر نمایندگان نهادهای دولتی و امنیتی کشور مشغول بررسی مساله بودند. اما حرکتی که در سازمان ملل انجام شد کاملا مستقل از این کمیسیون بود و اساسا تمامی تصمیماتش از پیش تعیین شده به نظر می رسید که نظرسنجی سوری یکی از آنها بود. اعضای کمیسیون از این مساله اطلاعی نداشتند و به همین دلیل بود که پس از اعلام استقلال بحرین، آقای پزشکپور و دوستان ایشان در مجلس به شدت به این مساله اعتراض کردند.
در مورد نظرسنجی سازمان ملل توضیح دهید. چرا گفتید که این نظر سنجی به هیچ وجه مراجعه به افکار عمومی نبود؟
نظرسنجی سازمان ملل کاملا جنبه صوری داشت و همانگونه که گفتم تنها یک پرسشنامه بود که نهادهای حکومتی آن را پر کردند و نه مردم. این به آن دلیل بود که می دانستند اولا ایرانی الاصلهای ساکن بحرین به دلیل محدودیتهایی که در آنجا داشتند قطعا از ایران حمایت می کردند و علاوه بر آنها شیعیان بحرین نیز ایران را به اتحادیه عرب ترجیح می دادند. من فکر می کنم با این عوامل اگر به آرای عمومی مراجعه می شد احتمالا نتیجه چیز دیگری بود.
در 1970.م و با مشخص شدن نتایج پرسش نامههای نهادها حکومتی گزارشی نیز به شورای امنیت رسید و شورای امنیت اعلام دریافت گزارش کرد. پس از آن تنها نماینده آمریکا بود که یک تشکری از موضع ایران در قبال مساله کرد و نماینده عراق هم پس از آن اعلام کرد که ایران هیچ راه دیگری نداشت و تنها برای حفظ آبرو به این مساله تن در داد.}

یک ترفند کاربردی برای تایپ

اقیانوس بنفش — Sun, 27 Apr 2008 10:00:39 GMT

یک ترفند کاربردی برای تایپ
On-Screen Keyboard

دوست دارید یک تایپ بدون اشکالات املایی و نگارشی داشته باشید، ولی دقیقاً نمی‌دانید که جای هر علامت نگارشی کجاست؟ مثلاً شاید شما دوست داشته باشید از علامت‌های ویرگول، نقطه‌ویرگول، ؤ، ئ، ة، ء و حتی تشدید و ... استفاده کنید؛ اما جای آن‌ها را نمی‌دانید. درواقع مشکل اصلی اینجاست که در اکثر صفحه‌کلیدهای موجود در بازار این علائم وجود ندارند و بعضی اوقات در بالای اعداد نوشته شده که در واقع غلط هستند. یک روش برای یافتن محل این علایم امتحان کردن کلیدها به همراه کلید Shift در یک واژه پرداز است، مثل Word. اما اگر ترفندی رو که الآن می‌گم رو بلد باشید این کار به نظرتون ساده لوحانه خواهد بود.

بقیه در ادامه مطلب...

برای پیدا کردن محل علایم نگارشی در ویندوز برنامه‌ای وجود دارد که کار با آن بسیار ساده است. On-Screen Keyboard برنامه‌ای است که محل قرار گیری کاراکترها در صفحه‌کلید ( Keyboard ) رو به شما نشان خواهد داد. برای دسترسی به آن از منوی Start وارد All Programs شده و وارد پوشه‌ی Accessories شوید و از داخل پوشه‌ی Accessibility روی On-Screen Keyboard کلیک کنید.

برای دسترسی به علایم فارسی بعد از باز شدن پنجره در محلی خارج از پنجره مثلاً روی Desktop کلیک کنید و کلیدهای Alt و Shift رو هم‌زمان باهم بزنید تا زبان ویندوز تغییر کند ( با موس هم می‌توانید این کار را انجام دهید ) سپس روی پنجره‌ی برنامه کلیک کنید تا محل قرار گیری حروف رو ببینید. با فشار دادن کلید Shift سایر حروف و علایم رو خواهید دید.

ارسال اس ام اس رایگان با نمایش شماره موبایل شما

اقیانوس بنفش — Sun, 27 Apr 2008 09:57:57 GMT

شما به راحتی می‌توانید اس‌ام‌اس رایگان به تمام نقاط دنیا ارسال کنید، طوری که ارسال کننده به جای آن که شماره خط سیستم ارسال اس‌ام‌اس باشد، شماره شما نمایش داده شود.خوبی این سیستم اینه که اگه طرف بخواد جواب اون پیامک رو بده، شماره شما رو داره و به راحتی Reply می‌کنه.- یکی از مزیت‌های دیگه این سیستم اینه که این پیامک بدون تبلیغات خاصی ارسال میشه.- پیامک‌های شما به تمام نقاط دنیا (با نوشتن کد کشور) قابل ارسال است.- در سایت امکان نمایش وضعیت پیامک‌های رسیده و نرسیده وجود دارد.- لیست تمام پیامک‌های ارسال شده برای شما نمایش داده می‌شود.- امکان ارسال پیامک‌ در حالت زمانبندی شده وجود دارد.- دارای دفترچه تلفن برای ارسال های بعدی است.- امکان ارسال پیام‌های گروهی و...توجه داشته باشید ظاهرا فقط موبایل‌های اپراتور اول می‌توانند از این سیستم استفاده کنند.افزایش اعتبار در این سایت به دو طریق انجام می‌شود.- خرید اعتبار- ارسال دعوتنامه به دوستانخب! برای این که هم در سایت عضو بشید و هم اعتبار منو افزایش بدید، لطفا رو لینک زیر کلیک کنید و وارد سایت شده و از قسمت sign up عضو شوید:http://www.sms.bi/index.go?refid=623441مشخصات خودتان را پر کنید.یک ایمیل واقعی و فعال را بنویسید.کشور را انتخاب کنید و شماره موبایل خودتان را نیز بدون نوشتن صفر اول وارد کنید. 9123456789گزینه هفتم نیاز به انتخاب ندارد ولی گزینه هشتم را حتما تیک بزنید.بعد از ثبت نام لینکی به ایمیل شما ارسال می‌شود. (جهت فعال سازی اولیه)بعد از آن جهت ارسال sms به شماره موبایل شما یک کد فعال سازی ارسال می‌شود. آن را هم در سایت (هنگام درخواست کد فعال سازی) وارد کنید.در ابتدا مقداری اعتبار به شما می‌دهد. بعد از آن می‌توانید از طریق دو روش ذکر شده اعتبار خود را افزایش دهید.